Boeken gelezen in 2016-2017

 

1. James Salter - Alles wat is (352 blz) (bespreking op 7 oktober 2016)

(ga met de muisaanwijzer over de afbeelding en u ziet een foto van de auteur van het boek)

Het boek leest als een trein. Salter is een goed verteller. Er zijn talrijke mooie volzinnen. Hij vertelt over tal van gebeurtenissen in een mensenleven en over de liefde in dat leven:
*   weduwnaar worden door een triestig en wreed ongeval (Eddins), en hoe verder gaan met verdriet
*   houden van iemand, maar eigenlijk houden van die persoon die zou moeten veranderen zoals je
     zelf zou willen (Vivian, men verandert niet door het huwelijk, hoogstens wat aanpassen is
     mogelijk)
*   houden van iemand die getrouwd is (Enid Armour) wat meestal op een sisser afloopt
     en je toch "alleen" bent of na een tijd "alleen" achterblijft
*   flink bedrogen worden in de liefde(Christine). 

Bowman is voortdurend in de weer met zoeken en vinden van "liefde",  of wat hij als liefde ervaart. Het lijkt er wel op dat hij steeds het onderspit moet delven. Eigenlijk is hij eerder een zwak figuur, ook gedraagt hij zich naïef want hij heeft nooit door dat hij eigenlijk in het ootje genomen wordt. Telkens opnieuw schenkt hij vertrouwen en stelt hij zich kwetsbaar op, en wordt opnieuw gekwetst.

Er zijn heel veel personages in het boek, personages waarvan nadien niets meer werd gehoord. Een lid stoorde zich wel aan de onderkoelde stijl van de auteur. Volgens haar zijn er ook elementen die wijzen op de sleutelroman en ziet zij een verwijzing naar een bekende literaire recensent die de auteur niet bij naam noemt. Het scherpe oog en het fijne oor van Salter en het juist inschatten van anekdotes die het vertellen waard zijn, maakt elk verhaal heel mooi. Salter stond ook onder de invloed van Faulkner.

Een ander lid heeft ook het andere boek van James Salter gelezen, namelijk "Lichtjaren". "Alles wat is", is een heel ander boek. Er is bovendien ook veel tijd verstreken tussen het verschijnen van die boeken. Lichtjaren is veel zachter. Dat boek gaat over verdriet bij een scheiding. Dit boek, Alles wat is gaat over een consumerende hoofdpersoon, een oorlogsveteraan maar die nooit last heeft van postraumatische stress.

(Onze quotering: 4,1 /5)

 

2. Alicja Gescinska - Een soort van liefde (240 blz) (bespreking op 2 december 2016)

(ga met de muisaanwijzer over de afbeelding en u ziet een foto van de auteur van het boek)

Zoals nagenoeg altijd waren de meningen nogal uiteenlopend: de enen hebben het boek heel graag gelezen en anderen vonden er maar niets aan en waren van mening dat het boek het niveau van een stationsromannetje niet overtrof. Wij vroegen ons af in hoever wij werden beïnvloed door de veelvuldige aanwezigheid van de auteur in de media (radio, televisie, kranten en tijdschriften)

Voor een lid kwam het begin van het boek vrij saai over; bovendien was er een probleem van geloofwaardigheid inzake het leven dat Anna wou gaan leiden in de VS. Zodra Anna die professor leert kennen en wij tot de vaststelling komen dat die prof de vader is van Elisabeth wordt het verhaal boeiender.
Een ander lid vond het een licht verhaal maar dat stoorde haar eigenlijk niet; het achterliggende filosofische gedachtengoed daarentegen kon ze wel smaken.

Een ander lid was niet te spreken over het boek. De taal gelijkt nergens op, is eigenlijk spreektaal; het geheel is nogal stuntelig geschreven. Het hele verhaal is een kapstok om haar kennis en filosofische meningen aan op te hangen.

De twee laatste leden in de bespreking hadden het boek wel graag gelezen. Het verhaal was goed gestructureerd, leuk en met een originele invalshoek. Het is ook een zintuiglijke roman:geuren spelen een belangrijke rol. De taal kon inderdaad beter. Er wordt wel kwistig omgesprongen met allerlei weetjes, zowel op het gebied van muziek, architectuur, filosofie.
Het boek gaat vooral over relaties:  vader/dochter – prof/student en minnaars – moeder/dochter en over herinneringen.

(onze quotering: 2,4/5)

 

3. Julian Barnes - Het tumult van de tijd (160 blz) (bespreking op 27 februari 2017)

julian barnes

(ga met de muisaanwijzer over de afbeelding en u ziet een foto van de auteur van het boek)

Julian Barnes beschrijft in dit boek drie cruciale episodes uit het leven van Dimitri Sjostakovitsj en beoogt daarmee een beeld te geven van het leven onder het bewind van Lenin en Stalin. De inhoud is niet om vrolijk van te worden. De sfeer is beklemmend en beangstigend. De Russische componisten hadden het niet gemakkelijk. Ofwel pasten zij zich aan aan de regels van de "Macht" ofwel moesten zij op de vlucht, zoals bijvoorbeeld Stravinsky.

Hoewel dit niet het beste boek is van Julian Barnes viel het wel in de smaak van de leden van de leesclub. Iedereen had het heel graag gelezen en was onder de indruk van zowel het verhaal als van de taal. Natuurlijk gaat het hier om een geromanceerde biografie en kan vaak worden getwijfeld aan het waarheidsgehalte van sommige gebeurtenissen. In de eerste episode wacht Sjostakovitsj zijn aanhouding nadat zijn opera Lady Macbeth uit het district Mtsensk door Stalin werd afgekeurd. In een tweede episode vinden wij Sjostakovitsj terug in de VSA. De "Macht" verplicht hem een toespraak te houden waar hijzelf het niet mee eens is wat hij als een grote vernedering beschouwt. Op einde van zijn carrière, en daarmee zijn we dan bij de derde episode heeft hij een auto met chauffeur maar ook in deze situatie voelt Sjostakovitsj zich allesbehalve comfortabel. Bovendien wordt hij verplicht om lid te worden van de partij, iets wat hij zijn hele leven heeft kunnen verhinderen.

Ongetwijfeld wou Barnes aantonen dat, ondanks het tumult, het lawaai van de tijd, de kunsten, zoals onder meer de muziek, altijd dat lawaai zullen overstemmen.

(onze quotering: 2,9/5)

 

5. Griet op de Beeck - Vele hemels boven de zevende (270 blz) (bespreking op 21 april 2017)

griet opde beeck

(ga met de muisaanwijzer over de afbeelding en u ziet een foto van de auteur van het boek)

De bespreking van dit boek gaf aanleiding tot een heel geanimeerde discussie. Met uitzondering van één lid had nagenoeg iedereen het boek min of meer graag gelezen; toch werd het door sommigen beschouwd als "Libelle-literatuur". Het is een gemakkelijk en snel te lezen boek maar het is geen literatuur en zeker geen meesterwerk. Het onbegrip voor het enorme succes van dit boek is dan ook groot.

Het boek vertelt het verhaal van vier leden van een familie; de twee zussen, Eva en Elsie, Lou, het dochtertje van Elsie, Jos, de vader van Eva en Elsie en, als vijfde persoon in het verhaal, Casper, de minnaar van Elsie. De diverse gebeurtenissen in de familie worden vanuit het standpunt van elk personage verteld. De auteur slaagt er wel in elk personage goed te schetsen en zich in te leven in de respectievelijke karakters. Via het telkens naar voren brengen van een familiegeheim wordt gepoogd een zekere spanningsboog op te bouwen; maar aan je kleine pink voel je wat dat familiegeheim is. De dramatische ontknoping is toch een verrassing, heel goed beschreven en voor sommige leden toch heel ontroerend. Verrassend is wel dat niemand van de familie die dramatische ontknoping voelde aankomen. Het verhaal is heel realistisch, herkenbaar maar te banaal en te oppervlakkig; elkeen kan zich de verschillende situaties levendig voorstellen. De auteur is wel een heel goede observator. De thema's die in het boek worden behandeld zijn eenzaamheid, verdriet, pesten, overspel, verraad, zelfmoord.

Volgens sommigen is het merkbaar aan de stijl dat de auteur een journaliste is; korte zinnen, duidelijke formuleringen. De directe stijl, die overigens goed verteerbaar is, is volgens anderen toch in overeenstemming met de inhoud van het boek.

Meer info over Griet op de Beeck kunt u vinden op haar website: http://www.grietopdebeeck.be/

(Vóór de boekbespreking hadden wij een ontmoeting met Pierre M. Neirinckx, dichter. Het verslag van deze kennismaking kunt u lezen op de pagina Gedichten van deze website)

(onze quotering: 2,5/5)

 

4. Atilla Bartis - Rust (285 blz) (bespreking op 2 juni 2017)

atilla bartis

(ga met de muisaanwijzer over de afbeelding en u ziet een foto van de auteur van het boek)

"Andor Weér, een vijfendertigjarige schrijver, woont met zijn moeder Rebeka in een klein appartement. Ooit was zij een gevierd toneelspeelster in Boedapest maar nu zet ze geen voet buiten de deur. Andor kan geen weerstand bieden aan haar maniakale tirannie en ondanks het feit dat hun relatie ontaardt in een hel van haat, onderdrukking en leugens is hij niet in staat haar in de steek te laten. Maar als Andor de mooie en zorgzame Eszter ontmoet is het liefde op het eerste gezicht, en hij besluit Eszter aan zijn moeder voor te stellen".


Rust is zowel een ironische politieke roman over de laatste dagen van het communistische Hongarije als een beklemmende familiegeschiedenis. Bartis laat met virtuoos vertelplezier zien dat er niets grappiger is dan ongeluk. Het is een morbide familiegeschiedenis waarin deze mensen elkaar kapot maken en die zich afspeelt binnen de sfeer van een dictatuur die op zijn einde loopt.

Thema’s zijn onder meer wraak en krankzinnigheid na een ondraaglijk schrikbarende kindertijd.  In die context: Andor en Eszter = twee sukkelaars, twee lotgenoten.  Beschadigde personages met makabere neigingen.

Symboliek:  Andor laat voor zijn moeder een grafsteen ontwerpen waarop een pelikaan is afgebeeld.   Pelikanen golden in het vroege christendom als symbool van opofferende moederliefde (!)

De pelikaan staat ook symbool voor de opstanding, omdat zij volgens de sage haar jongen zo liefhebbend aan de borst drukt dat zij stikken, waarop de moeder ze weer tot leven wekt met het bloed uit haar borst.

Het is een vreemd boek, boeiend geschreven in een mooie schrijfstijl; er zijn steeds verrassende ontwikkelingen en absurde toestanden in het verhaal; het is soms gruwelijk, soms grappig. Sommigen hadden moeite om het boek uit te lezen omwille van de wrede sfeer die het boek oproept. Het is een sterk psychologisch boek. Het doet denken aan de film Home van Fien Troch. De moeder heeft haar twee kinderen eigenlijk verstikt. Het hoofdpersonage blijft een abnormaal figuur. Zelfs na de dood van zijn moeder verandert hij niet.

(onze quotering: 3,5/5)